Vakantie met handicaps

Afgelopen week zijn Ilja en ik (Liesbeth) drie dagen met ons werk naar het noorden van Israël geweest. Het bleef tot op het laatste moment spannend of we mee mochten als vrijwilligers en wat onze taak zou worden. Tot dan toe hadden we namelijk alleen geholpen bij de dagbesteding en het serveren van eten. Bij de reis waren er echter meer handen nodig bij de verzorging en daar hadden Ilja en ik allebei geen ervaring mee… Maar dat is hier geen enkel probleem, dan leren ze het je toch? Eerst zouden we uitleg van iemand van het personeel krijgen, later werd dat gewijzigd in meelopen met andere vrijwilligers. Uiteindelijk hebben we één keer van te voren gezien hoe iemand op de wc geholpen werd, en dat moest dan maar genoeg zijn! We werden allebei aan een andere vrijwilligster gekoppeld, twee Deense meiden van begin twintig die zelf ook nog maar twee maanden ervaring hadden. Globaal werd ons meegedeeld wat het programma van de week was, maar vooral niet te gedetailleerd: met een groep gehandicapten weet je van te voren dat alles langer gaat duren dan je van te voren gepland hebt. Uiteindelijk wist dus alleen de huismoeder wat we wanneer gingen doen.

Dinsdagochtend begon het al vroeg voor ons. We moesten om 6 uur van huis, om om 7 uur de twee vrouwen te helpen waar we verantwoordelijk voor waren. Dat betekent hen helpen met douchen, checken of ze alles bij zich hebben voor de vakantie, en hen ontbijt geven. Gelukkig was één van hen redelijk mobiel, dus daar hoefden we alleen de bagage voor te checken. Zij kon alleen niet praten, dus soms was het even zoeken voordat we begrepen wat ze wilde. Zo waren we vergeten haar naar de wc te brengen voordat we de bus ingingen. Gelukkig kwamen we daar nog net op tijd achter :)

 

Alles bij elkaar was dit een reis om niet gauw weer te vergeten! Aan de ene kant was je constant in de weer om de rolstoelen te duwen, water aan te geven, bij het ontbijt en diner iedereen te laten kiezen wat ze wilden eten en hen vervolgens helpen om het te kunnen eten, mensen naar de wc te brengen of zelf te verschonen etc. Maar aan de andere kant was het geweldig om te zien en te merken hoezeer de mensen ervan genoten om eens even lekker weg te zijn, en dingen te kunnen doen, zien en horen die ze anders nooit zouden kunnen doen. Zo blij als de mensen alleen al waren als ze in de bus zaten, onderweg naar een nieuwe bestemming! Gaandeweg raakten we steeds meer aan elkaar gewend en konden we ook echt van elkaars gezelschap genieten en lekker gek doen.

Misschien dat er binnenkort weer een reis georganiseerd wordt, voor de bewoners die deze keer niet mee konden. Ik denk dat Ilja en ik ons dan weer inschrijven ;)